ای بنده اگر تو خواجه بشناختیی
دل را ز غرور نفس پرداختیی
گر معرفتش ترا مسلم بودی
یک لحظه به غیر او نپرداختیی
این رباعی به اهمیت شناخت خداوند و رهایی از نفس اماره میپردازد. مولانا میفرماید: «ای بنده! اگر تو (خداوند) خواجه را میشناختی،» «دل را از غرور نفس پاک میکردی.» «اگر معرفت او برای تو مسلم بود،» «یک لحظه به غیر او نمیپرداختی!» این رباعی، بیانگر این است که شناخت حقیقی خداوند، باعث رهایی از نفس و دلبستگی به دنیا میشود، و نشاندهندهی اهمیت معرفت در راه سلوک.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی