ای آنکه طبیب دردهای مائی
این درد ز حد رفت چه میفرمائی
والله اگر هزار معجون داری
من جان نبرم تا تو رخی ننمائی
این رباعی به علاجناپذیری درد عاشق جز با دیدار معشوق میپردازد. مولانا میفرماید: «ای آنکه طبیب دردهای ما هستی،» «این درد از حد گذشت، چه میفرمایی؟» «به خدا قسم که اگر هزار معجون داشته باشی،» «من جان نمیبرم تا تو روی خود را نشان ندهی!» این رباعی، بیانگر این است که درد عاشق، تنها با دیدار معشوق درمان میشود، و نشاندهندهی شدت اشتیاق و نیاز عاشق به وصال.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی