آنی که به صد شفاعت و صد زاری
بر پات یکی بوسه دهم نگذاری
گر آب دهی مرا اگر آتش باری
سلطان ولایتی و فرمانداری
این رباعی به سلطه و بیتفاوتی معشوق و تسلیم کامل عاشق میپردازد. مولانا میفرماید: «تویی که با صد شفاعت و صد زاری،» «اجازه نمیدهی که بر پایت یک بوسه دهم.» «اگر آب به من دهی یا اگر آتش باری،» «(تو) سلطان ولایت و فرمانروا هستی!» این رباعی، بیانگر بیتفاوتی معشوق نسبت به خواهش عاشق، و نشاندهندهی سلطهی مطلق معشوق و پذیرش کامل عاشق در هر شرایطی.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی