آنی که بر دلشدگان دیر آئی
وانگاه چو آئی نفسی سیر آئی
گاه آهو و گه به صورت شیر آئی
هم نرم و درشت همچو شمشیر آئی
این رباعی به تغییرپذیری و گاه تندی معشوق میپردازد. مولانا میفرماید: «تویی که بر دلباختگان دیر میآیی،» «و آنگاه چون میآیی، (برای) لحظهای کوتاه میآیی.» «گاهی آهو و گاهی به صورت شیر میآیی،» «هم نرم و هم درشت همچون شمشیر میآیی!» این رباعی، بیانگر بیقراری عاشق از دوری معشوق و حضور کوتاه او، و نشاندهندهی حالات متناقض معشوق که هم لطیف است و هم قدرتمند.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی