آنی تو که در صومعه مستم داری
در کعبه نشسته بتپرستم داری
بر نیک و بد تو مر مرا دستی نیست
در دست توام تا بچه دستم داری
این رباعی به قدرت مطلق معشوق و تسلیم کامل عاشق میپردازد. مولانا میفرماید: «تویی که در صومعه مرا مست میداری،» «در کعبه نشسته، بتپرستم میداری.» «بر خوب و بد تو مرا دستی (اختیاری) نیست،» «در دست توام تا چه دستم میداری (چگونه مرا میگردانی)؟» این رباعی، بیانگر تسلیم مطلق عاشق در برابر ارادهی معشوق، و نشاندهندهی این که معشوق قادر است عاشق را به هر حالتی درآورد.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی