آن رطل گران را اگر ارزان کنیی
اجزای جهان را همگی جان کنیی
ور زان لب خیره شکرافشان کنیی
که را به مثال ذره رقصان کنیی
این رباعی به قدرت و تأثیر بینظیر معشوق بر هستی میپردازد. مولانا میفرماید: «اگر آن بادهی گران را ارزان کنی،» «تمام اجزای جهان را جان میدهی.» «و اگر از آن لب بیشرمانه، شکر بپاشی،» «چه کسی را چون ذره به رقص درمیآوری؟» این رباعی، بیانگر قدرت حیاتبخش و شادابکنندهی معشوق، و نشاندهندهی این که او میتواند تمام هستی را به حرکت و رقص درآورد.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی