ما را می کهنه باید و دیرینه
وز روز ازل تا بابد سیری نه
خم از عدم و صراحی از جام وجود
کان تلخ نه و شور نه و شیرینه
این رباعی به ماهیت شراب عشق الهی و بیزمانی آن میپردازد. مولانا میفرماید: «ما را میکهنه و دیرینه باید،» «و از روز ازل تا ابد، سیری (پایان) ندارد.» «خم از نیستی و صراحی از جام وجود (است)،» «که نه تلخ است و نه شور و نه شیرین!» این رباعی، بیانگر بیزمانی و ابدیت عشق الهی، و نشاندهندهی این که این عشق، فراتر از مفاهیم عادی زمان و مزه است.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی