رباعی شماره 1594 از دیوان شمس مولانا

ای سرو ز قامت تو قد دزدیده

گل پیش رخ تو پیرهن بدریده

بردار یکی آینه از بهر خدای

تا همچو خودی شنیده‌ای یا دیده

تفسیر رباعی 1594 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به زیبایی بی‌نظیر معشوق و عجز هر چیز در برابر او می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «ای سرو! قد تو، قامت را دزدیده است (یعنی سرو از قامت تو زیباتر نیست)،» «گل پیش روی تو، پیرهن پاره کرده است (از شرم زیبایی تو).» «به خاطر خدا، آینه‌ای بردار،» «تا آیا همچون خودت شنیده‌ای یا دیده‌ای؟» این رباعی، بیانگر این است که معشوق چنان زیباست که هیچ چیز دیگری نمی‌تواند با او برابری کند، و دعوت به او برای دیدن زیبایی خود در آینه.