ای روز الست ملک و دولت رانده
وی بنده ترا چو قل هو الله خوانده
چون روشنی روز در آی از در من
بین گردن من بسوی در کژ مانده
این رباعی به دعوت به حضور معشوق و اشتیاق عاشق میپردازد. مولانا میفرماید: «ای که در روز الست، ملک و دولت را راندی،» «و ای بندهای که تو را “قل هو الله” خوانده است.» «چون روشنی روز، از در من وارد شو،» «ببین که گردن من به سوی در کج مانده است!» این رباعی، بیانگر این است که معشوق، منبع همه چیز است و باید او را پرستید، و نشاندهندهی اشتیاق شدید عاشق برای ورود معشوق به خانهی دلش.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی