ای با تو جهان ظریف و شادی باره
تو جامه شادیی و مالی پاره
تنها خورشید آن دهد عالم را
کان را ندهد مه و هزار استاره
این رباعی به تأثیر بینظیر معشوق بر شادی عالم میپردازد. مولانا میفرماید: «ای با تو جهان، لطیف و شادیبخش،» «تو جامهی شادی و پارهمال (ارزشمند) هستی.» «تنها خورشید آن را به عالم میدهد،» «که ماه و هزاران ستاره نمیدهند!» این رباعی، بیانگر این است که حضور معشوق، منبع اصلی شادی و زیبایی عالم است، و نشاندهندهی برتری او بر تمام پدیدههای طبیعی.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی