هرچند در این هوس بسی باشی تو
بیقدر تو همچون مگسی باشی تو
زنهار مباش هیچکس تا برهی
آخر که تو باشی که کسی باشی تو
این رباعی به نکوهش خودبینی و دعوت به فنا در حق میپردازد. مولانا میفرماید: «هرچند در این هوس (دنیایی) بسیار باشی تو،» «بیقدر تو همچون مگسی باشی تو.» «زنهار، هیچکس مباش تا رها شوی،» «آخر که تو باشی که کسی باشی تو؟!» این رباعی، بیانگر این است که خودبینی، انسان را بیارزش میکند، و نشاندهندهی لزوم فنای خودی برای رسیدن به رهایی و مقام حقیقی.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی