رباعی شماره 1569 از دیوان شمس مولانا

مردی یارا که بوی فقر آید از او

دانند فقیران که چها زاید از او

ولله که سماء و هرچه در کل سما است

یا بند نصیب هرچه میباید از او

تفسیر رباعی 1569 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به مقام عارف فقیر و بهره‌مندی هستی از او می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «مردی، ای یار! که بوی فقر از او می‌آید،» «فقیران می‌دانند که چه چیزها از او متولد می‌شود.» «به خدا که آسمان و هرچه در تمام آسمان است،» «یا بنده‌ی قسمت هر چیزی است که از او می‌آید!» این رباعی، بیانگر مقام والای عارف فقیر که منبع برکات و خیرات است، و نشان‌دهنده‌ی این که حتی آسمان نیز از وجود او بهره‌مند می‌شود.