خواهی که مقیم و خوش شوی با ما تو
از سر بنه آن وسوسه و غوغا تو
آنگاه تو چنان شوی که بودی با من
آنگاه چنان شوم که بودم با تو
این رباعی به دعوت به آرامش و رهایی از تعلقات برای رسیدن به وحدت میپردازد. مولانا میفرماید: «میخواهی که با ما مقیم و خوش باشی،» «آن وسوسه و غوغا را از سر بنه.» «آنگاه تو چنان شوی که با من بودی،» «آنگاه چنان شوم که با تو بودم!» این رباعی، بیانگر این است که برای رسیدن به آرامش در کنار معشوق، باید از دغدغهها رها شد، و اشاره به بازگشت به وحدت ازلی بین عاشق و معشوق.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی