ترکی که دلم شاد کند خندهٔ او
دارد به غمم زلف پراکندهٔ او
بستد ز من او خطی به آزادی خویش
آورد خطی که من شدم بندهٔ او
این رباعی به تأثیر متناقض معشوق بر عاشق میپردازد. مولانا میفرماید: «ترکی که خندهاش دلم را شاد میکند،» «و در غمم، زلف پریشان اوست.» «از من سندی به آزادی خود گرفت،» «(سپس) سندی آورد که من بندهی او شدم!» این رباعی، بیانگر قدرت معشوق در تسلط بر عاشق، که ابتدا آزادی عاشق را میگیرد و سپس او را بندهی خود میکند، و نشاندهندهی این که عاشق با اختیار خود به بندگی معشوق در میآید.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی