بر آتش چو دیک تو خود را میجو
میجوش تو خودبخود مرو بر هر سو
مقصود تو گوهر است بشتاب و بجو
زو جوش کنی کن بسوی گوهر زو
این رباعی به لزوم خودسازی و حرکت هدفمند در راه حق میپردازد. مولانا میفرماید: «بر آتش (عشق)، خود را چون دیگ بجوشان،» «بجوش و بیهدف به هر سو مرو.» «مقصود تو گوهر (حقیقت) است، بشتاب و بجو،» «از آن (عشق) بجوش و به سوی گوهر (حقیقت) از آن (عشق) برو!» این رباعی، بیانگر لزوم رنج کشیدن در راه عشق برای رسیدن به گوهر حقیقت، و نشاندهندهی این که این راه، نیازمند تلاش و تمرکز است.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی