رباعی شماره 1519 از دیوان شمس مولانا

از گنج قدم شدیم ویرانهٔ او

ز افسانهٔ او شدیم افسانهٔ او

آوخ که ز پیمان و ز پیمانهٔ او

کس خانهٔ خود نداند از خانه او

تفسیر رباعی 1519 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به تأثیر ویرانگر و در عین حال سازنده‌ی معشوق بر عاشق می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «از گنج قدم (قدیم بودن) او، ویرانه‌ی او شدیم (در راه او ویران شدیم)،» «از افسانه‌ی او، خودمان افسانه شدیم.» «افسوس که از پیمان و از پیمانه‌ی او (عشق او)،» «کسی خانه‌ی خود را از خانه‌ی او نمی‌شناسد!» این رباعی، بیانگر فنای عاشق در معشوق و بی‌هویتی او در برابر عشق الهی، و نشان‌دهنده‌ی این که عشق، انسان را چنان در خود غرق می‌کند که دیگر خودی برایش باقی نمی‌ماند.