از جان بشنیدهام نوای غم تو
نی خود جانهاست ذرههای غم تو
آن صورتها که در درون میآیند
تابند چو ذره در هوای غم تو
این رباعی به فراگیری غم معشوق در هستی عاشق میپردازد. مولانا میفرماید: «از جان، نوای غم تو را شنیدهام،» «نه تنها جانها، که ذرههای غم تو نیز هستند.» «آن صورتهایی که در درون (خیال) میآیند،» «چون ذره در هوای غم تو میتابند.» این رباعی، بیانگر این است که غم معشوق چنان در وجود عاشق ریشه دوانده که تمام هستی او را فرا گرفته است و اشاره به تجلی غم معشوق حتی در خیال عاشق.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی