رباعی شماره 1508 از دیوان شمس مولانا

هم نور دل منی و هم راحت جان

هم فتنه برانگیزی و هم فتنه نشان

ما را گوئی چه داری از دوست نشان

ما را از دوست بی‌نشانیست نشان

تفسیر رباعی 1508 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به تناقض در ویژگی‌های معشوق و پنهانی حقیقت او می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «هم نور دل منی و هم راحت جان،» «هم فتنه برمی‌انگیزی و هم فتنه را از بین می‌بری.» «(اگر) به ما بگویی: “چه نشانی از دوست داری؟”» «ما را از دوست، بی‌نشانی است نشان!» این رباعی، بیانگر ویژگی‌های متناقض معشوق که هم آرامش‌بخش است و هم فتنه‌گر، و اشاره به این که حقیقت معشوق آنقدر بزرگ است که در هیچ نشانه‌ای نمی‌گنجد.