هر روز خوش است منزلی بسپردن
چون آب روان و فارغ از افسردن
دی رفت و حدیث دی چو دی هم بگذشت
امروز حدیث تازه باید کردن
این رباعی به اهمیت زندگی در حال و عدم توقف در گذشته میپردازد. مولانا میفرماید: «هر روز خوش است، منزلگاهی را پیمودن،» «چون آب روان و فارغ از افسردن (راحت).» «دیروز رفت و سخن دیروز چون دیروز نیز گذشت،» «امروز سخن تازه باید گفتن!» این رباعی، بیانگر لزوم زندگی در لحظهی حال و عدم درنگ در گذشته، و نشاندهندهی اهمیت حرکت و تازگی در هر روز زندگی.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی