گر شادم و گر عراق و گر لورستان
روشن شده زانچهرهٔ چون نورستان
با منکر و با نکیر همدستی کن
تا دست زنان رقص کند گورستان
این رباعی به تأثیر نورانی معشوق بر عاشق و شادی او حتی در مرگ میپردازد. مولانا میفرماید: «اگر شادم و اگر غمگین، از آن چهرهی نورانی تو،» «روشن شدهام (چه در عراق باشم و چه در لرستان).» «با منکر و نکیر (فرشتگان قبر) همدستی کن،» «تا قبرستان دست زنان (شادی کنان) برقصد!» این رباعی، بیانگر شادی عاشق از نور معشوق که او را در هر حالتی روشن میکند، و نشاندهندهی بیباکی او از مرگ و حتی شادی او در قبر.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی