شد کودکی و رفت جوانی ز جوان
روز پیری رسید بر پر ز جهان
هر مهمانرا سه روز باشد پیمان
ای خواجه سه روز شد تو بر خیز و بران
این رباعی به بیان گذر عمر و فرصت محدود زندگی میپردازد. مولانا میفرماید: «کودکی به پایان رسید و جوانی از جوان رفت،» «روز پیری رسید و (وقت) پرواز از جهان است.» «هر مهمانی را سه روز (حد) پیمان باشد (مهماننوازی معمول)،» «ای خواجه (انسان)! سه روز (عمر) شد، تو برخیز و برو (آمادهی رفتن باش).» این رباعی، بیانگر سرعت گذر عمر و لزوم آماده شدن برای مرگ است و اشاره به فرصت کوتاه زندگی برای خودسازی و رسیدن به حق.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی