روزیکه گذر کنی به خر پشتهٔ من
بنشین و بگو که ای به غم کشتهٔ من
تا بانگ زنم ز خاک آغشته به خون
کای یوسف روزگار و گمگشتهٔ من
این رباعی به اشتیاق عاشق به دیدار معشوق حتی پس از مرگ میپردازد. مولانا میفرماید: «روزی که از گور من (خاکستر من) گذر کنی،» «بنشین و بگو: “ای به غم کشتهی من!”» «تا از خاک آغشته به خون، بانگ زنم،» «که: “ای یوسف روزگار و گمگشتهی من!”» این رباعی، بیانگر اشتیاق بیحد عاشق به معشوق حتی در پس از مرگ، و نشاندهندهی جاودانگی عشق که از قبر نیز فریاد میزند.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی