رندی دیدم نشسته بر خنگ زمین
نه کفر و نه اسلام و نه دنیا و نه دین
نی حق نه حقیقت نه شریعت نه یقین
اندر دو جهان کرا بود زهرهٔ این
این رباعی به مقام رندی و رهایی از قیدهای ظاهری میپردازد. مولانا میفرماید: «رندی (آزاداندیشی) دیدم نشسته بر اسب زمین،» «نه کافر بود و نه مسلمان و نه دنیایی و نه دینی.» «نه حق (ظاهر) و نه حقیقت، نه شریعت و نه یقین،» «در دو جهان، چه کسی را جرئت این بود؟» این رباعی، بیانگر مقام انسان رند و بیقید که از تمام محدودیتهای ظاهری و حتی مفاهیم رایج دینی آزاد است، و نشاندهندهی جرئت لازم برای رسیدن به این مقام.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی