دی از تو چنان بدم که گل در بستان
امروز چنانم و چنانتر ز چنان
من چون نزنم دست که پابند منی
چون پای نکوبم که توئی دست زنان
این رباعی به تأثیر دگرگونکنندهی معشوق بر عاشق میپردازد. مولانا میفرماید: «دیروز از تو چنان بودم که گل در بستان،» «امروز چنانم و چنانتر از چنان (بهتر از دیروز).» «من چرا دست نزنم که تو پابند منی؟» «چرا پای نکوبم که تو دست میزنی (شادی میکنی)؟» این رباعی، بیانگر تأثیر مثبت و دگرگونکنندهی عشق معشوق بر عاشق، و نشاندهندهی شادی و پایکوبی عاشق در حضور معشوق.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی