چون آتش میشود عذارش به سخن
خون میچکد از چشم خمارش به سخن
چون میبرود صبر و قرارش به سخن
ای عشق سخن بخش درآرش به سخن
این رباعی به تأثیر سخن معشوق بر عاشق و بیقراری او میپردازد. مولانا میفرماید: «چون گونهاش (معشوق) از سخن، آتش میشود،» «خون از چشم خمارش (مستش) از سخن میچکد.» «چون صبر و قرارش از سخن از بین میرود،» «ای عشق! سخنبخش (به عاشق)، او را به سخن درآر!» این رباعی، بیانگر تأثیر عمیق سخن معشوق بر عاشق، و نشاندهندهی قدرت عشق در واداشتن عاشق به سخن گفتن.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی