جز بادهٔ لعل لامکان یاد مکن
آنرا بنگر از این و آن یاد مکن
گر جان داری از این جهان یاد مکن
مستی خواهی ز عاقلان یاد مکن
این رباعی به لزوم توجه به عشق الهی و رهایی از تعلقات دنیوی میپردازد. مولانا میفرماید: «جز بادهی لعل (شراب) بیمکان (عشق الهی) یاد مکن،» «آن را (عشق را) بنگر، از این و آن (ظواهر) یاد مکن.» «اگر جان داری (زندگی واقعی میخواهی)، از این جهان یاد مکن،» «مستی میخواهی، از عاقلان یاد مکن!» این رباعی، بیانگر برتری عشق الهی بر هر چیز مادی و فانی، و نشاندهندهی لزوم رهایی از عقل ظاهری برای رسیدن به مستی عشق.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی