جانهاست همه جانوران را جز جان
نانهاست همه نان طلبان را جز نان
هر چیز خوشی که در جهان فرض کنی
آن را بدل و عوض برود جز جانان
این رباعی به دوام معشوق و فنای هر چیز دیگر میپردازد. مولانا میفرماید: «جانهاست برای همهی جانداران جز (جان حقیقی)،» «نانهاست برای همهی نانطلبان جز (نان حقیقی).» «هر چیز خوشی که در جهان فرض کنی،» «آن را جایگزین و عوضی میرود جز جانان (معشوق)!» این رباعی، بیانگر این که هر چیزی در این دنیا فانی و جایگزینپذیر است، و نشاندهندهی پایداری و یگانگی معشوق حقیقی.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی