با دل گفتم عشق تو آغاز مکن
بازم در صد محنت و غم باز مکن
دل تیرهگیی کرد و بگفت ای سره مرد
معشوق شگرفست برو ناز مکن
این رباعی به اهمیت عشق و عدم ناز کردن در برابر معشوق میپردازد. مولانا میفرماید: «با دل گفتم: “عشق تو را آغاز مکن،» «و مرا در صد محنت و غم، باز (دوباره) مکن.”» «دل تیرگی کرد و گفت: “ای مرد شریف،» «معشوق بزرگ است، برو و ناز مکن!”» این رباعی، بیانگر ناتوانی در گریز از عشق و برتری معشوق، و نشاندهندهی لزوم تسلیم و عدم ناز کردن در برابر او.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی