ای خورده مرا جگر برای دگران
دانم که همین کنی برای دگران
من باد رهی بدم تو راهم دادی
من رستم از این واقعه وای دگران
این رباعی به بخشش معشوق و رهایی عاشق از مشکلات میپردازد. مولانا میفرماید: «ای کسی که جگر مرا برای دیگران خوردهای (یعنی به خاطر دیگران مرا رنجاندهای)،» «میدانم که همین کار را برای دیگران هم خواهی کرد.» «من بادی در راه بودم (بیارزش و سرگردان)، تو به من راه دادی،» «من از این واقعه رها شدم، وای بر دیگران!» این رباعی، بیانگر لطف معشوق که حتی رنجش از او نیز برای عاشق راه نجات است، و نشاندهندهی برتری عاشق بر دیگران در این راه.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی