ای جان منزه ز غم پالودن
وی جسم مقدس ز غم فرسودن
ای آتش عشقی که در آن میسوزی
خود جنت و فردوس تو خواهد بودن
این رباعی به پاکیزگی جان و جسم عاشق از غم و تبدیل آتش عشق به بهشت میپردازد. مولانا میفرماید: «ای جان! پاکیزه از پالودن غم،» «و ای جسم! مقدس از فرسودن غم.» «ای آتش عشقی که در آن میسوزی،» «خود بهشت و فردوس تو خواهد بود!» این رباعی، بیانگر تأثیر عشق در پاکیزگی جان و جسم از غم، و نشاندهندهی تبدیل شدن رنج عشق به بهشت برای عاشق.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی