رباعی شماره 1362 از دیوان شمس مولانا

یک جرعه ز جام تو تمامست تمام

جز عشق تو در دلم کدامست کدام

در عشق تو خون دل حلالست حلال

آسودگی و عشق حرامست حرام

تفسیر رباعی 1362 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به کفایت عشق معشوق و عدم وجود چیز دیگری در دل عاشق می‌پردازد (رباعی تکرار شده است). مولانا می‌فرماید: «یک جرعه از جام تو، کافی است، کافی است،» «جز عشق تو در دل من چه چیزی است، چه چیزی؟» «در عشق تو، خون دل حلال است، حلال،» «آسودگی و عشق، حرام است، حرام!» این رباعی، بیانگر این که عشق معشوق تمام نیازهای عاشق را برطرف می‌کند، و نشان‌دهنده‌ی این که آسودگی در عشق جایگاهی ندارد و رنج عشق حلال است.