یک بار دگر قبول کن بندگیم
رحم آر بدین عجز و پراکندگیم
گر باد دگر ز من خلافی بینی
فریاد مرس به هیچ درماندگیم
این رباعی به تمنای عاشق برای پذیرش بندگی و عفو از تقصیرات میپردازد. مولانا میفرماید: «یک بار دیگر بندگیام را قبول کن،» «رحم آور بر این عجز و پریشانیام.» «اگر بار دیگر از من خلافی ببینی،» «فریاد مرا به هیچ درماندگیام (کمکی) نرسان!» این رباعی، بیانگر تضرع عاشق به معشوق برای پذیرش و عفو، و نشاندهندهی آمادگی او برای تحمل هر مجازاتی در صورت تکرار خطا.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی