میگوید دف که هان بزن بر رویم
چندانکه زنی حدیث دیگر گویم
من عاشقم و چو عاشقان خوشخویم
ور رحم کنی زخم زنی این گویم
این رباعی به تمنای عاشق برای رنج و درد در راه عشق و پایداری او میپردازد. مولانا میفرماید: «دف میگوید که: “هان! بر روی من بزن،”» «هر قدر که بزنی، سخن دیگری میگویم (حرف جدیدی از من میشنوی).» «من عاشقم و چون عاشقان، خوشخوی (صبور) هستم،» «و اگر رحم کنی (درد نزنی)، (باز هم) این را میگویم که زخم بزنی!» این رباعی، بیانگر پایداری عاشق در برابر درد و رنج در راه عشق، و نشاندهندهی تمنای او برای دریافت زخم و رنج بیشتر از معشوق.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی