من پیر شدم پیر نه ز ایام شدم
از نازش معشوقه خودکام شدم
در هر نفسی پخته شدم خام شدم
در هر قدمی دانه شدم دام شدم
این رباعی به تحولات روحی عاشق در راه عشق و پخته شدن او میپردازد. مولانا میفرماید: «من پیر شدم، اما از گذر ایام پیر نشدم،» «از ناز معشوقهی خود، (آگاه) و با ارادهی او شدم.» «در هر نفسی پخته شدم، خام شدم،» «در هر قدمی دانه شدم، دام شدم!» این رباعی، بیانگر سیر و سلوک معنوی عاشق و تحولات پیوسته در او، و نشاندهندهی تأثیر عشق در پخته شدن و تبدیل او به صیاد دیگران.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی