مائیم که بیقماش و بیسیم خوشیم
در رنج مرفهیم و در بیم خوشیم
تا دور ابد از می تسلیم خوشی
تا ظن نبری که ما چو تونیم خوشیم
این رباعی به شادی عاشق در هر حال و تسلیم او در برابر عشق میپردازد. مولانا میفرماید: «ماییم که بدون لباس و بدون مال خوشیم،» «در رنج راحتیم و در بیم خوشیم.» «تا ابد از می تسلیم (به ارادهی معشوق) خوشیم،» «مبادا گمان بری که ما چون تو (از روی بیعاری) خوشیم!» این رباعی، بیانگر رضایت و شادی عاشق در تمام حالات، حتی در رنج و بیم، و نشاندهندهی این که این شادی از تسلیم به عشق حاصل میشود، نه از بیعاری.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی