ما را بس و ما را بس و ما بس کردیم
ما پشت بروی یار ناکس کردیم
مردار همه نثار کرکس کردیم
در قبلهٔ تو نماز واپس کردیم
این رباعی به پایان یافتن تعلقات و روی آوردن کامل به معشوق میپردازد. مولانا میفرماید: «ما را بس، و ما را بس، و ما (دیگر) بس کردیم،» «ما پشت به روی یار نااهل کردیم.» «مردار را همه نثار کرکس کردیم،» «در قبلهی تو، نماز (آخر) را بر پا کردیم!» این رباعی، بیانگر رهایی عاشق از تمام تعلقات دنیوی و یار نااهل، و نشاندهندهی روی آوردن کامل او به معشوق و آخرین نماز در راه او.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی