ما بادهٔ ز خون دل خود مینوشیم
در خم تن خویش چو می میجوشیم
جان را بدهیم و نیم از آن باده خوریم
سر را بدهیم و جرعهای نفروشیم
این رباعی به مستی عاشق از خون دل خود و فداکاری او در راه عشق میپردازد. مولانا میفرماید: «ما بادهای از خون دل خود مینوشیم،» «در خم تن خویش مانند می میجوشیم.» «جان را میدهیم و نیم از آن باده را میخوریم،» «سر را میدهیم و جرعهای را نمیفروشیم!» این رباعی، بیانگر مستی عاشق از رنج و فداکاری در راه عشق، و نشاندهندهی ارزش بینهایت این عشق که برای آن هر فداکاریای میکند.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی