گر من بدر سرای تو کم گذری
از بیم غیوران تو باشد حذرم
تو خود به دلم دری چو فکرت شب و روز
هرگه که ترا جویم در دل نگرم
این رباعی به ترس عاشق از غیرت معشوق و جستجوی او در دل میپردازد. مولانا میفرماید: «اگر من به در سرای تو کمتر گذر کنم،» «از بیم غیرتمندان (رقیبان) تو باشد احتیاط من.» «تو خود در دل من هستی، مانند اندیشه شب و روز،» «هر گاه که تو را بجویم، در دل نگاه میکنم.» این رباعی، بیانگر ترس عاشق از رقیبان و ترجیح جستجوی معشوق در درون، و نشاندهندهی حضور دائمی معشوق در قلب عاشق.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی