گر ماه شوی بر آسمان کم نگرم
ور بخت شوی رخت بسویت نبرم
زین بیش اگر بر سر کویت گذرم
فرمای که چون مار بکوبند سرم
این رباعی به قناعت عاشق به معشوق و عدم توجه به غیر او میپردازد. مولانا میفرماید: «اگر ماه شوی، در آسمان کمتر نگاه میکنم،» «و اگر بخت شوی، (کالای) خود را به سوی تو نمیبرم.» «بیش از این اگر بر سر کوی تو گذر کنم،» «فرمان ده که سرم را مانند مار بکوبند!» این رباعی، بیانگر قناعت عاشق به معشوق و عدم توجه به هر چیز دیگر، و نشاندهندهی تمنای او برای مجازات شدن در صورت تخطی از این عشق.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی