گر دل دهم و از سر جان برخیزم
جان بازم و از هر دو جهان برخیزم
من بنده به خوی تو نمیدانم زیست
مقصود تو چیست تا از آن برخیزم
این رباعی به تسلیم عاشق به معشوق و تمنای او برای دانستن ارادهی معشوق میپردازد. مولانا میفرماید: «اگر دل بدهم و از جان برخیزم،» «جان را ببازم و از هر دو جهان برخیزم.» «من بنده، با شیوهی تو نمیتوانم زندگی کنم،» «مقصود تو چیست تا از آن (هر آنچه غیر از توست) برخیزم؟» این رباعی، بیانگر آمادهگی عاشق برای فداکاری کامل در راه معشوق، و نشاندهندهی تمنای او برای دانستن ارادهی معشوق تا تماماً تابع آن باشد.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی