گر چرخ پر از ناله کنم معذورم
ور دشت پر از ژاله کنم معذورم
تو جان منی و میدوم در پی تو
جان را چو به دنباله کنم معذورم
این رباعی به ناله و اشک عاشق در فراق معشوق و تسلیم او در پی معشوق میپردازد. مولانا میفرماید: «اگر چرخ (آسمان) را پر از ناله کنم، معذورم،» «و اگر دشت را پر از ژاله (اشک) کنم، معذورم.» «تو جان منی و در پی تو میدوم،» «(پس) جان را چون دنباله (پیرو) کنم، معذورم.» این رباعی، بیانگر شدت ناله و اشک عاشق در فراق، و نشاندهندهی این که جان او نیز در پی معشوق است و او چارهای جز تسلیم ندارد.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی