عشق است قدح وز قدحش خوشحالم
او راست عروسی و منش طبالم
سوگند بدان عشق که بطال گر است
کانروز که طبال نیم بطالم
این رباعی به شادی عاشق از عشق و تبدیل شدن به طبال عشق میپردازد. مولانا میفرماید: «عشق، قدح است و از قدحش خوشحالم،» «او (عشق) عروسی دارد و من طبال او هستم.» «سوگند به آن عشقی که بطالگر (از کارانداز) است،» «آن روز که طبال نیستم، بطالم (بیکارم)!» این رباعی، بیانگر شادی عاشق از عشق و تبدیل شدن او به ابزاری برای عشق، و نشاندهندهی این که او تنها در راه عشق فعال است و بدون آن بیکار است.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی