دیوانهام نیم ولیک همی خوانندم
بیگانهام ولیک میرانندم
همچون عسسان بجهد در نیمهٔ شب
مستند ولی چو روز میدانندم
این رباعی به حالت خاص عاشق که در عین مستی هوشیار است میپردازد. مولانا میفرماید: «دیوانه نیستم، ولی مرا دیوانه میخوانند،» «بیگانه هستم، ولی مرا میرانند (جذب میکنند).» «همچون عسسان (نگهبانان) نیمهشب با جهش،» «مستند، ولی مانند روز مرا میدانند (میشناسند).» این رباعی، بیانگر حال خاص عاشق که در عین مستی و بیخویشی، هوشیار و عارف است، و نشاندهندهی قدرت بصیرت او که حتی در تاریکی نیز شناخته میشود.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی