رباعی شماره 1213 از دیوان شمس مولانا

در عشق تو معرفت خطا دانستیم

چه عشق و چه معرفت کرا دانستیم

یک یافتنی از او به فریاد دو کون

این هست از آن نیست که ما دانستیم

تفسیر رباعی 1213 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به ورای معرفت بودن عشق و حقیقت الهی می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «در عشق تو، معرفت را خطا دانستیم،» «چه عشق و چه معرفت را، که دانستیم؟! (هیچ ندانستیم).» «یک یافتن (درک) از او، به قیمت فریاد دو عالم (دنیا و آخرت)،» «این هست، از آن نیست که ما دانستیم.» این رباعی، بیانگر این که عشق، فراتر از هرگونه درک و معرفت عقلانی است، و نشان‌دهنده‌ی ارزش بی‌نهایت درک حقیقت الهی که با هیچ دانشی قابل قیاس نیست.