چون تاج منی ز فرق خود افکندیم
اینک کمر خدمت تو بربندیم
بسیار گریستیم و هجران خندید
وقت است که او بگرید و ما خندیم
این رباعی به تسلیم عاشق به معشوق و امید به وصال پس از فراق میپردازد. مولانا میفرماید: «چون تاج منی را از سر خود افکندیم (از خودخواهی رها شدیم)،» «اینک کمر خدمت تو را برمیبندیم.» «بسیار گریستیم و هجران (فراق) خندید،» «وقت آن است که او بگرید و ما بخندیم!» این رباعی، بیانگر رهایی از خودخواهی و تسلیم در برابر معشوق، و نشاندهندهی امید عاشق به پایان فراق و رسیدن به شادی وصال.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی