چندانکه به کار خود فرو میبینم
بیدیدهگی خویش نکو میبینم
با زحمت چشم خود چه خواهم کردن
اکنون که جهان به چشم او میبینم
این رباعی به فنای عاشق در معشوق و دیدن جهان از چشم او میپردازد. مولانا میفرماید: «چندان که در کار خود (درونی) فرو میروم،» «بیدیدگی خویش (فنای دید خود) را نیکو میبینم.» «با زحمت چشم خودم چه خواهم کرد؟» «اکنون که جهان را به چشم او (معشوق) میبینم!» این رباعی، بیانگر فنای دید ظاهری عاشق و دیدن جهان با چشم بصیرت معشوق، و نشاندهندهی وحدت دید عاشق و معشوق.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی