رباعی شماره 1196 از دیوان شمس مولانا

جانی که در او دو صد جهان میدانم

گوئیکه فلانست و فلان میدانم

او شاهد حضرتست و حق نیک غیور

هر چشم که بسته گشت از آن میدانم

تفسیر رباعی 1196 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به عظمت جان و غیرت الهی می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «جانی را که در آن دو صد جهان می‌دانم،» «گویی که فلان و فلان (همه چیز) را می‌دانم.» «او (جان) شاهد (حاضر) حضرت (خدا) است و حق بسیار غیرت‌مند است،» «هر چشمی که بسته شد، از آن (غیرت الهی) می‌دانم.» این رباعی، بیانگر عظمت و بیکرانگی جان انسان که آینه‌ی حق است، و نشان‌دهنده‌ی غیرت الهی که هر چشمی را که به غیر او نظر کند، می‌بندد.