رباعی شماره 1184 از دیوان شمس مولانا

تا روی تو دیدم از جهان سیر شدم

روباه بدم ز فر تو شیر شدم

ای پای نهاده بر سر خلق ز کبر

این نیز بیندیش که سر زیر شدم

تفسیر رباعی 1184 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به تغییر عاشق از دیدن روی معشوق و رهایی از غرور می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «تا روی تو را دیدم، از جهان سیر شدم،» «روباه بودم و از شکوه تو، شیر شدم.» «ای کسی که از تکبر، پا بر سر خلق نهاده‌ای،» «این را نیز بیندیش که سرت زیر (تسلیم) شدم!» این رباعی، بیانگر تأثیر متحول‌کننده‌ی دیدار معشوق بر عاشق که او را از دنیا و خودبینی رها می‌کند، و نشان‌دهنده‌ی تسلیم کامل او در برابر عظمت معشوق.