تا چند چو دف دست ستمهات خورم
یا همچو رباب زخم غمهات خورم
گفتی که چو چنگ در برت بنوازم
من نای تو نیستم که دمهات خورم
این رباعی به تحمل رنج از معشوق و عدم رضایت از نقش ساده میپردازد. مولانا میفرماید: «تا کی مانند دف، سیلیهای ستمهای تو را بخورم؟» «یا همچو رباب، زخمهای غمهای تو را بخورم؟» «(تو) گفتی که مانند چنگ در آغوشت بنوازم،» «من نی تو نیستم که دمهای (نفحات) تو را بخورم!» این رباعی، بیانگر رنج عاشق از ستمهای معشوق، و نشاندهندهی این که او نمیخواهد تنها ابزاری در دست معشوق باشد، بلکه خواستار نقش فعالتری در عشق است.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی