بوی دهن تو از چمن میشنوم
رنگ تو ز لاله و سمن میشنوم
این هم چو نباشدم لبان بگشایم
تا نام تو میگوید و من میشنوم
این رباعی به تجلی معشوق در طبیعت و شنیدن نام او از هر سو میپردازد. مولانا میفرماید: «بوی دهان تو را از چمن میشنوم،» «رنگ تو را از لاله و سمن میشنوم.» «اگر این هم برایم نباشد، لبهایم را میگشایم،» «تا (باد) نام تو را بگوید و من بشنوم.» این رباعی، بیانگر حضور و تجلی معشوق در تمام مظاهر طبیعت، و نشاندهندهی اشتیاق عاشق برای شنیدن نام معشوق از هر سو و حتی از باد.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی